Music was my first love

Een warm gevoel om wat is geweest

En voor de toekomst zo bevreesd

Een glimlach op mijn gelaat

Ondanks het feit dat hij me verlaat

Voor altijd in mijn hart

Wij samen, het was zo apart

Leren aanvaarden en delen

Al de anderen, het kon mij niet schelen

En toch pijn, dit had ik niet verwacht

Gevangen in liefde, het had me in zijn macht

Tranen, genoeg om een zee te vullen

Niet langer in staat gevoelens te verhullen

Weten dat het morgen beter zal gaan

Verder leven met een lach en een traan

Dankbaar hem te mogen kennen

En vooral onze vriendschap niet ontkennen.

©JML 10.4.2002

Hij zit op een rots, kijken over de zee

Denken aan vroeger, een hart vol heimwee

Al die vragen, al dat tobben

Die gedachten willen geen seconde stoppen

Zij zit alleen, kan alleen maar wachten

Denken aan hem, wil zo graag de pijn verzachten

Kon het gisteren, kan het morgen of vandaag

Er is geen antwoord, alleen die vraag

Een bootje aan de horizon

De klok terugdraaien, als dat maar kon

Een arm om de schouder, een teder gebaar

Het raken van een gevoelige snaar

De tijd gaat langzaam, veel te traag

Nog steeds geen antwoord op die vraag

En dan plots, midden in de nacht een berichtje

Aan het eind van de tunnel is eindelijk dat lichtje.

(JML 07/01/2002)

Je wilde nog zoveel

Maar je had niet meer de kracht

Je ziekte had je volkomen in haar macht.

Je was zo moe

Je hebt je strijd gestreden

Al je zorgen en verdriet behoren nu tot het verleden

Rust nu maar uit

Je bent bevrijd uit je lijden

Maar ach wat is het zwaar

Om van jou te moeten scheiden

©JML 04.09.1993

Regelmatig lees je hier op de blogs, gedichtjes, vervlogen gedachten, bedenksels (wat een woord hé ), innerlijke gevoelens gegoten in zacht omschreven woorden, soms te lezen tussen de lijnen, niet echt uitgesproken.

Wat maar weinig mensen van mij weten is dat ik zelf al jaren mijn innerlijke gevoelens ook tracht te verwoorden in wat je zou kunnen omschrijven als “ poetry in motion “

Toevallig hoorde ik daarstraks dat oude liedje op de radio en dacht ik bij mezelf “ hé dat zou een goede titel zijn om mijn schrijfsels op mijn blog te zetten “    Vandaag alvast een eerste.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Geen woorden maar daden.

Mooie woorden zweefden

Als glimmende belletjes in de lucht

Ze kwamen uit jouw mond

Streelden mij heel even

En knapten dan kapot

Daden bleven verlegen

Kwamen af en toe

En staken mij als

Doornen aan een mooie roos

Maar over mijn wang

Rolt een traan

Ik mis je!

Het is zo snel gegaan

Ik kan het niet

Verder zonder jou

Je bent niet bij me

Je hebt me bezeerd

Wijs me de weg terug naar je  hart

Want ik loop steeds verkeerd.

©JML ( 02.11.1999)